Elementy morfotyczne krwi
     Erytrocyty – są to owalne małe komórki (średnica 7 mikronów, a grubość 2 mikrony), wyglądające jak dwuwklęsłe krążki. Powstają w szpiku kostnym (jako “dorosłe” trafiają do krwi, są pozbawione jądra komórkowego), żyją ok. 120 dni. Martwe rozkładane są w wątrobie. Erytrocyty “utkane” są z włókienek hemoglobiny oraz wody. Taka siateczkowa budowa pozwala na odkształcenia powstające w czasie “przeciskania” się erytrocytów przez kapilary (naczynia włosowate). Włókienko hemoglobiny zbudowane jest z 4 cząsteczek hemu (hem – barwnik czerwony krwi, posiada pierścień porfirynowy z centralnie ułożonym żelazem) oraz 4 łańcuchów globiny (białek prostych). Liczba erytrocytów w krwi jest stała, zależy tylko od wieku i płci (u kobiety w 1 mm3 wynosi od 4,5-5 milionów, u mężczyzn w 1 mm3 wynosi ok. 5,5 milionów).

Erytrocyty uczestniczą w przenoszeniu tlenu z pęcherzyków płucnych do komórek. Hemoglobina ma zdolność nietrwałego łączenia się tlenu z hemem na zasadzie przestrzennego dopasowania. Przy tym połączeniu żelazo pozostaje na tym samym stopniu utlenienia, nie powstają wiązania chemiczne. Krew jest utlenowana. Erytrocyty nie mogą poruszać się samodzielnie, płyną biernie z prądem krwi. Czerwone komórki uczestniczą w niewielkim stopniu w transporcie CO2, który łączy się z globiną tworząc karbohemoglobinę (ok. 30% powstającego CO2, pozostałe 70% transportowane jest w osoczu w formie jonów HCO3). Na powierzchni erytrocytów syntetyzowane są związki chemiczne, tzw. glikoproteiny tworzące aglutynogeny, decydujące o grupie krwi. W populacji ludzkiej występują cztery grupy krwi: A, B, AB, O.

         Leukocyty - posiadają jądro komórkowe. Są najczęściej bezbarwne. Mają zdolność do czynnego pełzakowatego poruszania się. Mogą przenikać przez ścianki naczyń krwionośnych, aby przedostawać się do tkanek, które wydzielają specyficzne substancje w stanach infekcji. Ich ilość w organizmie wynosi ok. 6 tysięcy w 1 mm3 krwi. Zmniejszenie liczby leukocytów świadczy o braku odporności w organizmie, zaś podwyższenie ich liczby może świadczyć o stanie zapalnym

                      Trombocyty - są płytkami krwi. Są wielokątne, pozbawione jąder, krótko żyją (kilka dni). Ich ilość wynosi od 200-600 tysięcy w 1 mm3 krwi. Rolą tych komórek jest sprawdzanie ciągłości naczyń krwionośnych. W chwili stwierdzenia uszkodzenia w naczyniu krwionośnym uwalniają enzym rozpoczynający proces krzepnięcia krwi. Końcowym efektem tego procesu jest skrzep, powstający z włókienek fibryny oraz komórek krwi. Mechanizm krzepnięcia krwi jest procesem złożonym, w którym bierze udział wiele różnych substancji osocza. Proces ten trwa od 7 do 15 minut i zależy od rozległości rany.
                                                                              Osocze
                       Osocze jest płynną częścią krwi - tzn. częścią krwi pozbawioną elementów upostaciowanych (krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi). W próbce krwi pobranej od pacjenta, osocze krwi daje się łatwo oddzielić od elementów upostaciowanych krwi poprzez wirowanie. Osocze krwi składa się z wody oraz rozpuszczonych w niej substancji drobno- i wielkocząsteczkowych.
W osoczu znajdują się:
 elektrolity (chlorki, sód, potas, wapń, magnez, fosforan, aniony kwasów organicznych i inne);
produkty końcowe przemiany materii zawierające azot: mocznik, kreatynina, kwas moczowy, amoniak glukoza, tłuszcze (lipidy), bilirubina, białka krwi, w których wyróżnia się poszczególne frakcje: albuminy, globuliny (alfa, beta, gamma) i fibrynogen. Do globulin zalicza się m.in. białka układu krzepnięcia, przeciwciała, enzymy, hormony inne substancje (np. aminokwasy, witaminy)
                                                                     Grupy krwi
 

W surowicy krwi nigdy nie występują przeciwciała skierowane przeciwko własnym antygenom grupowym, które stanowią cząsteczki polisacharydów, występujące w otoczce krwinek czerwonych (reguła Landsteinera).